Logo Ludzii Armii

Techniki CQB (CQC)

Close Quarters Battle (CQB) lub Close Quarters Combat (CQC) jest rodzajem walki, która charakteryzuje się podjęciem próby wyeliminowania jednostek wroga wyposażonych w broń osobistą, w bardzo bliskim zasięgu.

W typowym scenariuszu CQB atakujący (szturmujący) podejmują próbę bardzo szybkiego, agresywnego przejęcia pojazdu, budynku czy też pomieszczenia kontrolowanego przez napastników (terrorystów), którzy zazwyczaj nie mają łatwego sposobu wycofania się. Ponieważ „terroryści” (napastnicy) mogą być bardzo zdeterminowani w swoim działaniu, CQB wymaga szybkiego precyzyjnego i skoordynowanego uderzenia kilku zespołów szturmowych (BSR, Snajperzy, Kordon), mającego na celu błyskawiczne odebranie im życia lub pozbawienia ich możliwości stawiania oporu. W tym celu sekcje szturmujące podczas działania wykorzystują między innymi granaty „Flashbang”, materiały pirotechniczne, gazy oraz ekrany dymne.

Proces planowania

Aby szturm miał szansę powodzenia, poprzedza go skomplikowany proces planowania zawierający szczegółowe informacje na temat lokalizacji „celu”, planu rozmieszczenia pomieszczeń, większości mogących się przytrafić scenariuszy oraz sposoby reakcji na inne nieoczekiwane okoliczności. Kolejnym bardzo ważnym czynnikiem mającym bezpośredni wpływ na powodzenie podczas akcji szturmowej jest wyszkolenie bojowe żołnierzy.

Wchodzący w skład zespołu żołnierze (szturmujący) potrzebują:

  • wielkiej biegłości w obsłudze broni,
  • bardzo dużej sprawności fizycznej,
  • wysokiej zdolności do podejmowania decyzji w ułamku sekundy, w celu uniknięcia lub ograniczenia poniesienia ofiar własnych (żołnierzy, zakładników).

Skrót CQB (CQC) definiowany jest również jako „krótkotrwały wysokiej intensywności konflikt zbrojny, charakteryzujący się dużą przemocą, zaistniały na bliskiej odległości”.

Poniżej przedstawiam jedną z technik „czyszczenia pomieszczeń” stosowanych przez najlepsze jednostki specjalne świata tj. GROM, SAS, NAVY Seals, itp.:

Rys.1 Podejście zespołu do obiektu
Rys. 1 Podejście zespołu do obiektu

Po komendzie żołnierza w składzie nr 1, żołnierze nr 2 i 3 przemieszczają się w ugrupowaniu do pozycji, jak na rysunku nr 2. Kolorem czerwonym oznaczono sektory wysokiego zagrożenia (drzwi, okna, klatki schodowe), żółtym sektory średniego zagrożenia:

rys. 2 Zajęcie pozycji
Rys. 2 Zajęcie pozycji

Po przemieszczeniu się, nr 2 zgłasza gotowość do otwarcia drzwi i czeka na komendę nr 1. Następnie, po otrzymaniu meldunku od wszystkich w składzie zespołu o gotowości do działania, nr 1 podaje komendę do otwarcia drzwi (oraz sposób). Wszystkie komendy podawane są głosem lub ustalonymi wcześniej sygnałami pokazywanymi dłonią (tzw. „Hand signals”).

rys. 3 Szturm
Rys. 3 Szturm
  1. Po zajęciu pomieszczenia, opanowaniu go oraz komendzie „pomieszczenie czyste- oznacz” nr 5 i 6 dołącza do nr 3, a nr 2 oznacza drzwi sprawdzonego pomieszczenia.
  2. Nr 1 podaje hasło do żołnierzy nr 2 i nr 4 „formuj szyk”.
  3. Gdy ci są gotowi do wyjścia, informuje żołnierzy na zewnątrz (nr 3, 5, 6) hasłem „wychodzimy” i czeka na potwierdzenie od nich hasłem „wychodźcie”.
  4. Nr 1, wraz ze swoją sekcją, dołącza do żołnierzy na zewnątrz i przygotowuje zespół do „oczyszczenia” kolejnego pomieszczenia,  jeśli zachodzi taka konieczność, lub jeśli przewidziano to w procesie planowania

Przestępcy także używają technik CQB (CQC) (np. podczas zbrojnego rabunku lub ucieczki z więzienia), a większość wykorzystywanych przez nich technik pochodzi ze szkoleń mających na celu przygotowanie policji, wojska i innych temu podobnych organów przeznaczonych do działań antyterrorystycznych. Dlatego wszystkie akcje odbijania zakładników planowane są ze świadomością, że zespoły szturmowe będą opanowywać budynek (pomieszczenie), w którym przeciwnicy (terroryści) są równie dobrze wyszkoleni, silnie uzbrojeni oraz zdeterminowani, jak zespoły szturmujące.

Dodaj komentarz:




*